Collectante na vijftig jaar nog steeds actief!

Voor gebak had Corrie van Vuren zelf gezorgd. De oorkonde, speld, fotolijstje en een flinke bos tulpen werden haar overhandigd door Frans Snijders en Eddy Vulperhorst namens het Nationaal Epilepsie Fonds (NEF). Die eer viel haar te beurt voor haar langdurige inzet.

‘Ik was toen vijftien jaar, en het leek me wel leuk om dat te doen', vertelt Corrie. ‘Het krantje kostte 35 cent en geleidelijk is dat gestegen tot anderhalve gulden. Dat was in 1987. Toen is het fonds opgenomen in de landelijk collecterende organisaties, en kreeg het actief werven een andere structuur. De donateurs werden niet langer vier keer per jaar bezocht, maar nog maar één keer. Vanaf toen zijn ook de adressen bezocht die geen lid waren. Het bereik werd groter, en daarmee steeg ook de totale opbrengst.'

Corrie van Vuren had en heeft de meest lastige wijk van Zijderveld. De Kerkweg en een stukje van Culemborg vallen wel mee, maar de Diefdijk tussen de Zwarte Kraai (een materialenhuisje dat nabij de grens tussen Zijderveld en Everdingen stond) en de Waai (een waterplas) is knap vermoeiend. De boerderijen liggen niet alleen ver uit elkaar, maar ook onderaan de dijk. Daar komt bij dat de boeren hun honden vaak los hadden lopen, en Corrie is diverse keren gebeten.

Corrie van Vuren informeert elk jaar of de dames nog inzetbaar zijn, en zo nodig zoekt ze een nieuwe vrijwilligster. Inclusief informatiemateriaal bezorgt ze de collectebussen, hangt een vlag aan een paal bij het huis, en wacht af tot de bussen weer terug worden gebracht. In het bijzijn van de collectante wordt het zegel van de bus geknipt waarna het geld wordt geteld. De totale opbrengst wordt naar de bank gebracht, machinaal geteld en tot slot wordt het betreffende bedrag op de rekening van het NEF gestort.

‘Het collecteren kost minder tijd dan het innen van de contributie', vindt Corrie van Vuren. ‘Ik ben wel een volhoudertje, want ik ga gerust een paar keer terug als iemand niet thuis is. We hebben al heel wat jaren een vaste groep collectantes, en dat werkt erg prettig. Via de regiocoördinator collecte krijg ik elk jaar een aardigheidje om aan de collectanten te geven, en dat wordt op prijs gesteld. Zolang ik gezond blijf zie ik geen reden om af te haken.'

Bron:www.hetkontakt.nl archief; februari 2009